प्रत्येक पावलाची मोजणी
मँचेस्टरमधील 29 वर्षांची मार्केटिंग अधिकारी ग्रेस ब्रेकअपनंतर बरे वाटावे म्हणून जॉगिंग करू लागली. लवकरच ती दुखऱ्या गुडघ्यानेही दिवसातून दोनदा धावू लागली आणि प्रत्येक कॅलरीची नोंद ठेवू लागली. एखादी धाव चुकली तर तिला चिंता…
मँचेस्टरमधील 29 वर्षांची मार्केटिंग अधिकारी ग्रेस ब्रेकअपनंतर बरे वाटावे म्हणून जॉगिंग करू लागली. लवकरच ती दुखऱ्या गुडघ्यानेही दिवसातून दोनदा धावू लागली आणि प्रत्येक कॅलरीची नोंद ठेवू लागली. एखादी धाव चुकली तर तिला चिंता आणि अपराधीपणा वाटतो, आणि भरपाई म्हणून ती जेवण टाळते.
तिच्या मित्रमैत्रिणींच्या लक्षात येते की ती जेवणाची आणि ब्रंचची आमंत्रणे नाकारते, आणि ती थकलेली आणि गारठलेली वाटते. तिला नीट झोप लागत नाही, धावण्यासाठी ती लवकर उठते, आणि तिची पाळी अनियमित झाली आहे. ती म्हणते, "मी फक्त आरोग्याची काळजी घेत आहे," पण तिच्या डोळ्यांत काळजी दिसते.
एका संध्याकाळी तिची फ्लॅटमेट सना शांतपणे म्हणते, "जेवणाच्या वेळी मला तुझी आठवण येते. तू स्वतःला किती ताणत आहेस याची मला काळजी वाटते." ग्रेस आधी बचावात्मक होते, मग तिचे डोळे भरून येतात. ती कबूल करते की व्यायाम आता आनंद राहिलेला नाही, तर ती मोडू न शकणारा नियम झाला आहे.
सना वजन किंवा अन्नावरून वाद घालत नाही. ती तिच्यासोबत राहते, आणि आठवड्याभराने तिच्यासोबत डॉक्टरांकडे जाते. डॉक्टर समजावतात की हालचाल स्वास्थ्यासाठी असायला हवी, आणि अन्न आणि व्यायामाबद्दलचे कडक नियम तज्ज्ञांच्या आधाराची गरज असलेल्या समस्येचे लक्षण असू शकतात. ग्रेस थेरपिस्टच्या मार्गदर्शनाखाली सौम्य, एकत्रित फेरफटके आणि नियमित जेवण सुरू करते, आणि हळूहळू धावणे ही ती भीतीपोटी करत असलेली गोष्ट न राहता ती निवडत असलेली गोष्ट होते.
ते कसे ओळखावे
वेदना, आजारपण किंवा थकवा असूनही केलेला व्यायाम, आणि तो चुकल्यास तीव्र अपराधीपणा.
अन्नाबद्दलचे कडक नियम, टाळलेली जेवणे, सामाजिक जेवण टाळणे.
थकवा, थंडी वाजणे, अनियमित पाळी, वारंवार इजा.
वजन, शरीराचा आकार किंवा व्यायामाशी बांधलेली मनःस्थिती.
त्याबद्दल विचारल्यावर गुप्तता आणि बचावात्मक पवित्रा.
ही कथा काय स्पष्ट करते
प्रमाणात केलेली हालचाल मानसिक आरोग्याला आधार देते, पण अतिव्यायाम आणि आहारावरील निर्बंध अस्वास्थ्यकर होऊ शकतात आणि आहारविषयक विकाराशी जोडलेले असू शकतात.
संभाव्य मूळ कारणे
शरीर आणि अन्नावरील नियंत्रणात रूपांतरित झालेली भावनिक वेदना.
परिपूर्णतावाद आणि कमी आत्मसन्मान.
शरीराच्या आकाराबद्दल सोशल मीडियाचा आणि सांस्कृतिक दबाव.
कमी खाणे, ज्यामुळे मनःस्थिती आणि विचारांवर परिणाम होतो.
काय करावे
शरीर किंवा वजनावर टिप्पणी न करता काळजी व्यक्त करा.
नियमित जेवण आणि विश्रांतीच्या दिवसांना प्रोत्साहन द्या.
शरीर ताणाखाली असू शकते, म्हणून वैद्यकीय तपासणी सुचवा.
भेटींना तिच्यासोबत जाण्याची तयारी दाखवा.
व्यायामाला आनंददायी, सामाजिक उपक्रमाकडे वळवण्यास मदत करा.
ती दूर गेली तरी संपर्कात राहा.
कोणाचा सल्ला घ्यावा
शारीरिक तपासणी आणि संदर्भासाठी फॅमिली डॉक्टर.
आहारविषयक चिंतांचा अनुभव असलेले क्लिनिकल सायकॉलॉजिस्ट किंवा समुपदेशक.
डॉक्टरांच्या मार्गदर्शनाखाली आहारतज्ज्ञ; ती बेशुद्ध पडल्यास, छातीत दुखत असल्यास किंवा तीव्र अशक्तपणा असल्यास आपत्कालीन सेवा किंवा रुग्णालय.
काय करावे आणि काय करू नये
| करा | करू नका |
|---|---|
| नियमितपणे जेवा. | वजन कमी झाल्याबद्दल कौतुक करू नका. |
| विश्रांतीच्या दिवसांना मुभा द्या. | ओरडून जेवायची जबरदस्ती करू नका. |
| तुम्हाला आवडणारे उपक्रम निवडा. | तिला ॲनोरेक्सिक असे लेबल लावू नका. |
| तुमचा विश्वास असलेल्या व्यक्तीशी बोला. | महिनोन्महिने काळजी लपवू नका. |
| लवकर मदत घ्या. | अन्नाला युद्धभूमी बनवू नका. |
कसे वागावे आणि संवाद साधावा
"मी" विधाने वापरा: "तू खूप थकलेली दिसतेस म्हणून मला काळजी वाटते."
स्वर शांत आणि प्रेमळ ठेवा, कधीही आरोप करणारा नव्हे.
अन्नावर वादविवाद करण्याऐवजी तिच्या भावना ऐका.
म्हणा: "तू तुझ्या शरीरापेक्षा खूप जास्त आहेस. मी इथे आहे."
सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका
myadvisorfriend@gmail.com · Contact · About · Privacy · Disclaimer