बोलायला मला आनंद आहे, पण अशा पद्धतीने नाही
जोहान्सबर्गचा तेहतीस वर्षांचा थाबो प्रत्येक गोष्टीला होकार द्यायचा. तो सहकाऱ्यांच्या शिफ्ट्स करायचा, कधीच परत न करणाऱ्या चुलत भावाला पैसे उसने द्यायचा, आणि आई बहिणीबद्दल ओरडत असतानाही मध्यरात्री तिचे फोन उचलायचा. त्याला …
जोहान्सबर्गचा तेहतीस वर्षांचा थाबो प्रत्येक गोष्टीला होकार द्यायचा. तो सहकाऱ्यांच्या शिफ्ट्स करायचा, कधीच परत न करणाऱ्या चुलत भावाला पैसे उसने द्यायचा, आणि आई बहिणीबद्दल ओरडत असतानाही मध्यरात्री तिचे फोन उचलायचा. त्याला डोकेदुखी व्हायची, तो कमी झोपायचा, आणि कोणतेही स्पष्ट कारण नसताना आपल्या जोडीदारावर चिडायचा.
एका रात्री त्याच्या आईने फोन केला आणि पुन्हा ओरडू लागली. सहसा तासभर ऐकणाऱ्या थाबोने एक श्वास घेतला आणि म्हणाला, 'मामा, बोलायला मला आनंद आहे, पण माझ्याशी अशा पद्धतीने बोललेले मी सहन करणार नाही. ओरडणे चालू राहिले तर मी फोन ठेवेन.' ती आणखी मोठ्याने ओरडली. त्याने प्रेमाने फोन ठेवला, आणि संदेश पाठवला: 'माझे तुझ्यावर प्रेम आहे. आपण शांतपणे बोलू शकू तेव्हा उद्या मला फोन कर.'
ती तीन दिवस रागावलेली होती. कर्जाबद्दल विचारल्यावर त्याचा चुलत भाऊ रुसला. एक सहकारी म्हणाला की तो बदलला आहे. थाबोला अपराधी वाटले, पण त्याची मैत्रीण लिंडिवे म्हणाली, 'सुरुवातीला विरोध होईल अशी अपेक्षा ठेव. सीमा हा आदराचा एक प्रकार आहे, तुझा आणि नात्याचा.'
तो स्पष्ट, शांत आणि सातत्यपूर्ण राहिला. तो लांबलचक बहाणे न देता म्हणायचा, 'विचारल्याबद्दल धन्यवाद, मी आत्ता हे घेऊ शकत नाही.' महिनाभरात त्याच्या आईने शांतपणे फोन केला, त्याची डोकेदुखी कमी झाली, आणि त्याच्याकडे पुन्हा जोडीदारासाठी ऊर्जा होती.
ते कसे ओळखावे
मनात राग किंवा थकवा असताना प्रत्येक गोष्टीला होकार देणे.
इतर लोकांच्या भावनांची जबाबदारी घेणे.
कोणतीही मर्यादा न ठरवता दुखावणाऱ्या पद्धतीने बोलले जाणे.
अतिभारामुळे डोकेदुखी, थकवा, चिडचिड आणि अपुरी झोप.
नाही म्हणण्याचा प्रयत्न करताना अपराधीपणा आणि भीती.
ही कथा काय स्पष्ट करते
ही कथा भावनिक, वेळेच्या आणि भौतिक सीमांसह सीमा आणि नाही म्हणणे दाखवते, त्या स्पष्ट, शांत आणि सातत्यपूर्ण असाव्यात, आणि सुरुवातीला विरोध अपेक्षित असतो, हे दाखवते.
संभाव्य मूळ कारणे
संघर्षाची किंवा नाकारले जाण्याची भीती.
प्रेम म्हणजे सतत उपलब्ध असणे ही शिकलेली समजूत.
एकाच व्यक्तीने जास्त द्यावे अशी अपेक्षा करणारे कुटुंब किंवा कामाचे ठिकाण.
ठाम संवादाच्या सरावाचा अभाव.
स्वतःच्या गरजा आधी ठेवण्याबद्दल अपराधीपणा.
काय करावे
तुम्हाला कोणती मर्यादा हवी आहे ते ठरवा: वेळ, पैसा, भावनिक जागा, डिजिटल.
ते थोडक्यात आणि प्रेमाने सांगा: 'विचारल्याबद्दल धन्यवाद. मी आत्ता हे घेऊ शकत नाही.'
ठाम संवादाचे सूत्र वापरा: 'जेव्हा..., तेव्हा मला... वाटते, कारण... मला... हवे आहे.'
मर्यादा ओलांडली गेल्यास शांतपणे पाळा, जसे फोन ठेवणे.
विरोधाची अपेक्षा ठेवा आणि सातत्य राखा.
तुमची स्वतःची विश्रांती, आरोग्य आणि मैत्री यांची काळजी घ्या.
कोणाचा सल्ला घ्यावा
अपराधीपणा किंवा संघर्षाची भीती असह्य असल्यास समुपदेशक किंवा क्लिनिकल सायकॉलॉजिस्ट.
ताण डोकेदुखी, झोप किंवा मनःस्थितीत दिसत असल्यास फॅमिली डॉक्टर.
कठीण संभाषणांमध्ये तुम्हाला आधार देण्यासाठी विश्वासू वडीलधारी व्यक्ती किंवा मित्र.
मर्यादा ठरवल्यामुळे धमक्या किंवा हिंसा झाल्यास आपत्कालीन सेवा किंवा पोलीस.
काय करावे आणि काय करू नये
| करा | करू नका |
|---|---|
| थोडक्यात आणि प्रेमळ राहा. | लांबलचक बहाणे देऊ नका. |
| सातत्य ठेवा. | उलट ओरडू नका. |
| ठरवलेले पाळा. | पहिल्याच विरोधानंतर माघार घेऊ नका. |
| विश्रांती घ्या आणि पुन्हा ऊर्जा मिळवा. | इतरांच्या भावनांचे ओझे त्यांच्या वतीने वाहू नका. |
| तुमच्या मर्यादांचा आदर करणाऱ्या लोकांचे आभार माना. | अपराधीपणाने स्वतःला शिक्षा करू नका. |
कसे वागावे आणि संवाद साधावा
म्हणा 'बोलायला मला आनंद आहे, पण माझ्याशी अशा पद्धतीने बोललेले मी सहन करणार नाही.'
तुमचा आवाज शांत आणि एकसुरी ठेवा.
तुम्ही काय कराल ते सांगा: 'ओरडणे चालू राहिले तर मी फोन ठेवेन.'
पुढचा मार्ग सुचवा: 'आपण शांतपणे बोलू शकू तेव्हा उद्या मला फोन कर.'
समस्या स्वतःकडे न घेता त्यांच्या भावना ऐका.
सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका
myadvisorfriend@gmail.com · Contact · About · Privacy · Disclaimer