पेन्शनच्या दिवसाची दिनचर्या
कोइम्बतूरमध्ये बँकेतून निवृत्त झालेल्या 70 वर्षांच्या श्री. अय्यर यांची काम संपल्यावर दिनचर्या हरवली. ते अवेळी उठतात, दिवसाचा बहुतेक वेळ टीव्ही पाहतात, आणि क्वचितच मित्रांना भेटतात. त्यांची भूक मंदावली आहे आणि गुडघे दुखत…
कोइम्बतूरमध्ये बँकेतून निवृत्त झालेल्या 70 वर्षांच्या श्री. अय्यर यांची काम संपल्यावर दिनचर्या हरवली. ते अवेळी उठतात, दिवसाचा बहुतेक वेळ टीव्ही पाहतात, आणि क्वचितच मित्रांना भेटतात. त्यांची भूक मंदावली आहे आणि गुडघे दुखतात म्हणून ते चालणे टाळतात.
त्यांची नात एक सौम्य योजना सुचवते. सकाळी कुटुंबासोबत चहा आणि गुडघ्यांना झेपेल तेवढे मंदिर किंवा बागेपर्यंत थोडे चालणे. दुपारी व्यवस्थित जेवण, विश्रांती, आणि मग बागकाम किंवा शब्दकोडे यांसारखे हातांनी करण्याचे काहीतरी. संध्याकाळी एखाद्या जुन्या मित्राला फोन किंवा समाजमंदिराला भेट.
आठवड्यातून एकदा ते भजनी मंडळात सहभागी होतात आणि रविवारी सगळे कुटुंब एकत्र जेवते. ते औषधे गोळ्यांच्या डबीत ठेवतात आणि नियमितपणे डॉक्टरांना भेटतात.
थंडीचा एक आठवडा हा क्रम मोडतो, आणि त्यांना पुन्हा उदास वाटू लागते. त्यांची नात त्यांना आठवण करून देते की व्यत्यय सामान्य असतात आणि ते एका छोट्या गोष्टीने, थोड्या चालण्याने, पुन्हा सुरुवात करतात. आठवड्यागणिक त्यांना अधिक चैतन्यमय वाटू लागते, ते चांगले झोपतात आणि जास्त बोलतात. अनेक दिवस आपल्याला अजूनही पोकळ आणि निराश वाटते असे ते म्हणतात, तेव्हा कुटुंब त्यांना डॉक्टरांकडे घेऊन जाते, कारण दिनचर्या मदत करते पण ती नेहमीच पुरेशी नसते. त्यांच्या फोन कॉल्समुळे आश्चर्यचकित झालेले त्यांचे मित्र आता स्वतःहून त्यांना फोन करू लागतात. रोपांना पाणी घालताना ते पुन्हा गुणगुणतात हे कुटुंबाच्या लक्षात येते.
ते कसे ओळखावे
निवृत्तीनंतर दिवसाची रचना हरवणे.
मंदावलेली भूक, अनियमित झोप, अत्यल्प हालचाल.
दिवसाचा बहुतेक वेळ एकटे किंवा स्क्रीनसमोर घालवणे.
उदास मनःस्थिती आणि कमी ऊर्जा चालू राहणे.
रोजच्या सवयी नियमित झाल्यावर सुधारणा.
ही कथा काय स्पष्ट करते
वृद्धांसाठी जुळवून घेतलेली दिनचर्या शरीर, मन आणि सोबत सक्रिय ठेवते. व्यत्यय हाताळणे आणि दिनचर्या केव्हा पुरेशी नसते हे ओळखणे हे योजनेचे भाग आहेत.
संभाव्य मूळ कारणे
निवृत्ती आणि भूमिका हरवणे.
शारीरिक वेदना किंवा मर्यादित हालचाल.
एकाकीपणा.
अपुरी झोप आणि भूक.
काय करावे
जेवण, झोप आणि उठण्याच्या वेळा ठरावीक ठेवा.
तुमच्या आरोग्याला साजेशी सौम्य हालचाल करा.
रोज एका सामाजिक संपर्काचे नियोजन करा.
गोळ्यांची डबी वापरा आणि नियमित तपासण्या करा.
व्यत्ययानंतर एका छोट्या पावलाने पुन्हा सुरुवात करा.
उदास मनःस्थिती, निराशा किंवा स्मृतीच्या समस्या टिकून राहिल्यास डॉक्टरांना भेटा.
कोणाचा सल्ला घ्यावा
आरोग्य आणि औषधांच्या आढाव्यासाठी फॅमिली डॉक्टर.
सुरक्षित हालचालीसाठी फिजिओथेरपिस्ट.
दुःख किंवा निराशा चालू राहिल्यास मानसोपचारतज्ज्ञ किंवा समुपदेशक.
काय करावे आणि काय करू नये
| करा | करू नका |
|---|---|
| रोजची लय ठेवा. | दिवसभर बसून राहू नका. |
| सामाजिकदृष्ट्या जोडलेले राहा. | औषधे चुकवू नका. |
| हळुवार हालचाल करा. | पोकळपणाच्या भावना लपवू नका. |
| नियमितपणे जेवा. | वेदना असताना रेटून नेऊ नका. |
| तपासण्यांना जा. | एकाकी होऊ नका. |
कसे वागावे आणि संवाद साधावा
आदराने बोला: "थाथा, आपण एकत्र चालायला जाऊया का?"
त्यांच्या आठवणी ऐका.
पर्याय द्या.
छोट्या पावलांचा आनंद साजरा करा.
सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका
myadvisorfriend@gmail.com · Contact · About · Privacy · Disclaimer