जेव्हा फक्त शब्द पुरेसे नव्हते

रोममधील 41 वर्षांच्या शेफ लुकाला तीन वर्षांपासून पॅनिक अटॅक येत आहेत. त्याचे हृदय धडधडते, छाती घट्ट होते आणि आपण मरू अशी त्याला भीती वाटते. तो लिफ्ट, ट्रेन आणि अगदी गर्दीची स्वयंपाकघरेही टाळतो. त्याने उपचारांची काही सत्र…

रोममधील 41 वर्षांच्या शेफ लुकाला तीन वर्षांपासून पॅनिक अटॅक येत आहेत. त्याचे हृदय धडधडते, छाती घट्ट होते आणि आपण मरू अशी त्याला भीती वाटते. तो लिफ्ट, ट्रेन आणि अगदी गर्दीची स्वयंपाकघरेही टाळतो. त्याने उपचारांची काही सत्रे घेतली आणि श्वास व विचारांची परीक्षा घेणे शिकला, पण अटॅक येतच राहिले, आणि त्याची उदासी गडद झाली.

बचावात्मक होण्याऐवजी प्रामाणिक असलेल्या त्याच्या थेरपिस्टने सांगितले की उपचार समस्येशी जुळवल्यावर सर्वोत्तम काम करतात, आणि कधीकधी डॉक्टरांचा आढावाही आवश्यक असतो. तिने उपचार चालू ठेवतानाच त्याने मानसोपचारतज्ज्ञाला भेटावे असे सुचवले, आणि सांगितले की औषध आणि संवाद-उपचार अनेकदा एकत्र चांगले काम करतात.

लुकाची आई याच्या विरोधात होती, ती म्हणाली की फक्त श्रद्धा आणि दृढ इच्छाशक्तीच मदत करू शकते. लुकाने समजावले की तो आपली श्रद्धा सोडत नाही, तर एक वैद्यकीय तपासणी जोडत आहे. डॉक्टरांनी त्याचे आरोग्य, झोप आणि इतिहास पाहिला, आणि मदतीला किती वेळ लागू शकतो आणि कोणत्या दुष्परिणामांवर लक्ष ठेवायचे यासह पर्यायांवर त्याच्याशी चर्चा केली.

टप्प्याटप्प्याच्या पावलांनी उपचार चालू राहिले: तो एका मजल्यासाठी लिफ्टमधून गेला, मग तीन. अनेक महिन्यांत पॅनिक कमी झाला आणि त्याचा आत्मविश्वास परत आला. नंतर तो एका सहकाऱ्याला म्हणाला, "थेरपीने मला काय करायचे ते शिकवले, आणि उपचारांनी मला ते करण्यासाठी जागा दिली."

ते कसे ओळखावे

• ठिकाणे टाळण्यासह वारंवार येणारे पॅनिक अटॅक.

• चिंतेसोबत उदास मनःस्थिती किंवा निराशा.

• अनेक आठवड्यांच्या उपचारांनंतरही अत्यल्प बदल.

• दैनंदिन जीवन आणि कामावर परिणाम.

• मदत कशी घ्यायची याबद्दल कुटुंबातील मतभेद.

ही कथा काय स्पष्ट करते

उपचार नेहमीच एकट्याने पुरेसे नसतात; त्यांची वैद्यकीय काळजीशी सांगड घालणे, आणि समस्येला जुळेल असा दृष्टिकोन निवडणे मदत करू शकते. श्रद्धा आणि कौटुंबिक मतांचा आदर कसा करता येतो हेही ही कथा दाखवते.

संभाव्य मूळ कारणे

• भीतीची भीती आणि टाळाटाळ यांतून वाढणारी चिंता.

• ताण आणि झोपेचा अभाव.

• संभाव्य वैद्यकीय किंवा शारीरिक घटक.

• उपचारांना विलंब लावणाऱ्या कौटुंबिक समजुती.

काय करावे

1. उपचारांना जात राहा आणि काय मदत करते व काय नाही हे प्रामाणिकपणे सांगा.

2. वैद्यकीय आढाव्याने मदत होईल का हे थेरपिस्ट किंवा डॉक्टरांना विचारा.

3. शारीरिक कारणे वगळण्यासाठी तपासणी करून घ्या.

4. औषधांचे पर्याय आणि काळज्या डॉक्टरांशी मोकळेपणाने चर्चा करा.

5. ठरल्याप्रमाणे टाळलेल्या परिस्थितींना हळूहळू सामोरे जाण्याचा सराव करा.

6. योजना शांतपणे समजावून कुटुंबाला सहभागी करा.

कोणाचा सल्ला घ्यावा

• लक्षणे तीव्र असल्यास किंवा उपचारांनी सुधारत नसल्यास मानसोपचारतज्ज्ञ.

• पहिल्या शारीरिक तपासणीसाठी फॅमिली डॉक्टर.

• टप्प्याटप्प्याने सामोरे जाणे आणि CBT, म्हणजे विचार-आणि-वर्तन दृष्टिकोनासाठी क्लिनिकल सायकॉलॉजिस्ट.

काय करावे आणि काय करू नये

कसे वागावे आणि संवाद साधावा

• कुटुंबाला समजावा: "ही मधुमेहासारखीच आरोग्याची स्थिती आहे; मला योग्य काळजीची गरज आहे."

• थेरपिस्टशी प्रामाणिक राहा: "याने पुरेशी मदत होत नाही."

• उत्तर देण्यापूर्वी कुटुंबाच्या काळज्या ऐका.

• मतभेदात शांत आणि आदरयुक्त राहा.

सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका